فرشته ي روي زمين

سلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم دوستای گلم حال و احوالتون چطوره؟

دلم براتون تنگ شده بود خیلی خیلی

بالاخره این کنکورم تموم شد و خلاص شدیم

رفقا شاید باورتون نشه اما خراب کردم بدجورم خراب کردم

نه زیاد خودتونو ناراحت نکنید فدای سرم

مهم اینه که تموم شد حالا چه خوب چه بد

خدایش امتحانش سخت بود

اینم از شانس ماست دیگه

این همه تلاش کردیم زحمت کشیدم آخرش...

حالا بیخیال تابستونو بچسب..

امیدوارم این روزای گرم تابستون حسابی بهتون خوش بگذره

بدون هیچ دغدغه و دل مشغولی و نگرانی

خوب زیاد سرتونو درد نیارم دیگه حرفی برا گفتن ندارم

مواظب خودتون باشید

راستی دعا یادتون نره

یا حق

گفته بودي دلتنگي هايم را با قاصدک ها قسمت کنم تا به گوش تو برسانند

مي گفتي قاصدکها گوش شنوا دارند غم هايت را در گوششان زمزمه کن و به باد بسپار

من اکنون صاحب دشتي قاصدکم. اما مگر تو نمی دانستی قاصدک ها ذخیس اشک می میرند؟

نگاشته شده بوسیله ی نفیسه در دوشنبه دهم تیر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام رُفقا.حال و احوالتون چطوره؟

این طور که معلومه دلتون برام بدجوری تنگ شده بودا

(دیگه چی کار میشه کرد یه نفیسه جون که بیشتر ندارید)

دلیل نبودنم تو این مدت و هم که میدونید و نمیخوام زیاد در موردش(درس و کنکور) صحبت کنم

آخه وقتی این همه موضوع های قشنگ برا گفتن وجود داره چرا بریم سراغ چنین بحث های مزخرف

و کسل کننده ای

خوب بگذریم جا داره همین جا یه تشکر ویژه از جواد عزیز داشته باشم که تو این مدت خیلی بهم لطف

داشت و وبوآپ می کرد و اینم بگم که تا اطلاع ثانوی (یعنی تا بعد از کنکور) من و جواد نمی آپیم

اینو گفتم که بدونید و بعد هی نگید چرا آپ نمیکنید

پس منتظر آپ های جنجالی ما باشید

بر می گردیم حتمآ...

خداوندا اگر روزی بشر گردی

ز حال ما خبر گردی

پشیمان میشوی از قصه ی خلقت

از این بودن از این بدعت

خداوندا نمی دانی که انسان بودن و ماندن چه دشوار است

چه زجری می کشد آن کس که انسان است

و از احساس سرشار است

موفق و مانا باشید

یا حق

نگاشته شده بوسیله ی نفیسه در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام دوستای من حالتون خوبه؟در سلامتی کامل به سر می برید (من چهقده از این شکلکه

خوشم میاد)

قبل از هر چیز فرا رسیدن ماه مبارک رمضان و به همه ی شما دوستای گلم تبریک میگم

بينم چي كارا ميكنيد؟

درس میخونید؟ (قابل توجه پش کنکوریا)

والا نيييدونم آفتاب از كدوم طرف در اومده بزنم به تخته بنده هم درس بخون شدم

اگه ميبينيد اين روزا كمتر اينجا آفتابي ميشم واس خاطره همينه ديگه

حالا باشه بعد كنكور مي جبرانم و بيشتر بهتون سر ميزنم

يه وقت از دستم دلخور نشيدااااااا

و در آخر هم يك جمله ي طلايي

عشق صبور است عشق مهربان است عشق حسود متكبر يا خشن نيست
بر راه خود اصرار نمي ورزد
كج خلق و زود رنج نيست
از حقيقت شاد ميشود همه چيز را تحمل مي كند همه چيز را باور مي كند به همه چيز اميدوار است
همه چيز را تحسين ميكند
عشق هرگز پايان نمي پذيرد

خوب ديگه با اجازه رفع رحمت كنم

مواظب خودتون باشید

یادتون نره تو این روزای پر برکت ما رو هم دعا كنيد

دوستتون دارم

بای بای

نگاشته شده بوسیله ی نفیسه در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

به چشمان پريرويان اين شهر

به صد اميد مي بستم نگاهي

مگر يك تن از اين ناآشنايان

مرا بخشد به شهر عشق راهي

به هر چشمي به اميدي كه اين اوست

نگاه بي قرارم خيره مي ماند

يكي هم، زينهمه نازآفرينان

اميدم را به چشمانم نمي خواند

غريبي بودم و گم كرده راهي

مرا با خود به هر سويي كشاندند

شنيدم بارها از رهگذاران

كه زير لب مرا ديوانه خواندند

ولي من، چشم اميدم نمي خفت

كه مرغي آشيان گم كرده بودم

زهر بام و دري سر مي كشيدم

به هر بوم و بري پر مي گشودم

اميد خسته ام از پاي ننشست

نگاه تشنه ام در جستجو بود

در آن هنگامه ي ديدار و پرهيز

رسيدم عاقبت آن جا كه او بود

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

ز خود بيگانه، از هستي رميده

از اين بي درد مردم، رو نهفته

شرنگ نااميدي ها چشيده

دل از بي همزباني ها فسرده

تن از نامهرباني ها فسرده

ز حسرت پاي در دامن كشيده

به خلوت، سر به زير بال برده

"دو تنها و دو سرگردان، دو بي كس"

به خلوتگاه جان، با هم نشستند

زبان بي زباني را گشودند

سكوت جاوداني را شكستند

مپرسيد، اي سبكباران! مپرسيد

كه اين ديوانه ي از خود به در كيست؟

چه گويم! از كه گويم! با كه گويم!

كه اين ديوانه را از خود خبر نيست

به آن لب تشنه مي مانم كه ناگاه

به دريايي درافتد بيكرانه

لبي، از قطره آبي تر نكرده

خورد از موج وحشي تازيانه

مپرسيد، اي سبكباران مپرسيد

مرا با عشق او تنها گذاريد

غريق لطف آن دريا نگاهم

مرا تنها به اين دريا سپاريد

فریدون مشیری

نگاشته شده بوسیله ی نفیسه در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام

روز مادر مبارک

مادر با تو بودن همیشه برایم پر معناست

بی تو روحم گرفته و تنهاست

مادر اي لطيف ترين گل بوستان هستي اي باغبان هستي من، گاه روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاه پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاه بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاه اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاه تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاه ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت